مىگفت : تنگ شو ، باز شو . سپس رو به قبله مىايستاد و دست خود را بلند مىكرد و مىگفت : بسم اللَّه الرّحمن الرّحيم ، لا حول و لا قوّة الّا باللَّه العلىّ العظيم . اللّهمّ ايّاك نعبد و ايّاك نستعين . اللّهمّ كفّ بأس الّذين كفروا ، فانّك أَشَدُّ بَأْساً وَ أَشَدُّ تَنْكِيلًا « به نام خداوند بخشندهء مهربان ، هيچ توانايى و نيرويى بر ترك و عمل نيست جز به خداى و الا و بزرگ . بار الها ، تنها تو را مىپرستيم و تنها از تو يارى مىجوييم . بار الها ، قدرت و نيروى كافران را دفع فرما ، كه نيرو و قدرت تو از همه سخت‌تر است » . جابر گفت : به خدا قسم دست مباركش را باز نمىكرد مگر آنكه فرج مىرسيد . دعاى آن حضرت چون از امرى محزون مىگشت ( دعاى فرج ) 375 ) امام صادق عليه السّلام فرمود : رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله چون از امرى محزون مىگشت اين دعا را مىخواند ؛ و به آن دعاى فرج گفته مىشد : اللّهمّ احرسنى بعينك الّتى لا تنام ، و اكفنى بركنك الّذى لا يرام ، و ارحمنى بقدرتك علىّ ، و لا اهلك و انت رجائى . فكم من نعمة انعمت بها علىّ قلّ لها شكرى ، و كم من بليّة ابتليتنى قلّ لك بها صبرى . فيا من قلّ عند نعمته شكرى فلم يحرمنى ، و يا من قلّ عند بليّته صبرى فلم يخذلنى ، و يا من رآنى على الخطايا فلم يفضحنى ، اسألك ان تصلّى على محمّد و آل محمّد . اللّهمّ اعنّى على دينى بالدّنيا ، و على الآخرة بالتّقوى ، و احفظنى فيما غبت عنه ، و لا تكلنى الى نفسى فيما حضرته ، يا من لا تضرّه الذّنوب ، و لا تنقصه المغفرة ، هب لى ما لا ينقصك ، و اغفر لى ما لا يضرّك ، انّك ربّ وهّاب . اسألك فرجا قريبا ،